Skip to content

Her şey böyle başladı

Barkın Karslı

Yıllar olmuştu yansımasını görmeyeli, suya da bakmamıştı bir kez olsun, hapsolduğu adayı çevreleyen. Bakmıştı da belki, baktığını görmek istememişti; görmüştü de, gördüğüne bakmak ya da. Su az tuzluydu, ve soğuk gene. ¨Deniz olabilir…¨ diye düşünmüştü ilk geldiğinde buraya ¨…bir denizin ortasında olmalıyım, bir okyanus belki. Yok canım, kim kaybetti de ben buldum okyanusu¨. Soğuk suya karşın ada hep ılıktı. Sakin ılık. O nedenle rahatsızdı adadan, bu hep ılık adadan. Sakalları uzamıştı, bunu elleriyle ya da hasbelkader yiyecek bir şey bulduğunda, yedikleri yüzüne bulaştıkça ayrımsıyordu. Bir sabah, yenilecek bir şeyler bulurum umuduyla kıyıya indi umarsızca. Sağ ayağındaki acıyla irkildi.

Kırık, suyla aşınmış, tek bir yanı sivrilmiş bir cam parçasıydı kumsalsız kıyıda ayağına batan. Eğilip aldı onu yerden. Nereden gelmişti acaba, bu cam… hayır hayır ayna parçası?.. Hayy… Cam değil, aynaydı batan, kendisiydi korkup çığlık attığı, gözlerinden tanıdı. Bu kötü oldu işte, gördüğü gözler, kendi gözleri, ona her şeyi şimşek hızıyla ansıttı: kimden kaçıp, neleri terk edip yola çıktığını; kandırıldığı gemiden aşağı atlayışını, sonra bir sabah her nedense nefes alırken kendisini bu adada – kumsalı olmayan kıyıda – buluşunu. Bu buluş kendi tarihinin başlangıcıydı lanet ayna parçası ayağını kesesiye. Hava ılık, neden titriyordu?

Anımsamaktan kaçtıkları geliyordu şimdi de, binlerce, doludizgin. ¨Yazmalıyım, unutmam mümkün değil çünkü…¨, bunu birkaç kez yineledi; kimseyle konuşmadığı için sesini de ayrımsamaz olmuştu, belki de bu yüzden, duyabilmek için dediklerini, yineledi yineledi, ¨Yazmalıyım, unutmam mümkün değil çünkü…¨, ¨Yazmalıyım, unutmam mümkün değil çünkü…¨… Kalemi yoktu. ¨bu adada kalem ne arar, hem hâlâ bir şey yemedim…¨ Bir de aynası vardı artık, ona nereden geldiğini anımsatacak, kırık bir ayna. Gözlerini gördü, bunu düşündü. ¨Kalemim olsa böyle başlardım yazmaya…¨ Gözlerini kapattı, beyaz bir sayfanın düşünü kurdu, ve siyah mürekkepli bir tükenmez kalemin; ucuzundan. Sonra yazdığını düşledi: ¨ Kırık, suyla aşınmış, tek bir yanı sivrilmiş bir cam parçasıydı kumsalsız kıyıda ayağıma batan.¨ her şey böyle başladı.

Kategori: Genel.

Yorumlar için RSS besleme

Yorum Sayısı: 1

  1. sanki gordum… cok sevgiler



Yukarı Çık
Twitter widget by Rimon Habib - BuddyPress Expert Developer