Skip to content

Güney Kore bir Alex değil, ama bizim patronlar Sabri!

Alper Duman

Ülkeler arası karşılaştırmaların yapıldığı belli başlı veri tabanlarından birini kullanalım. Conference Board veri tabanında[i] hem Türkiye hem de Güney Kore için temel veriler bulunmakta. İlk dikkat çekici nokta, kişi başına düşen Gayrisafi Yurt içi Hasılalardaki uçurum (GSYH, 1990 fiyatlarıyla dolar cinsinden). Aşağıdaki grafikte, siyah çizgi Türkiye’nin, kırmızı ise Güney Kore’nin kişi başına GSYH’sindeki son 60 yıllık gelişmeyi gösteriyor.

 

Günümüzde, ortalamada Güney Kore’de bir vatandaşın yıllık geliri 22 bin 407 dolarken, Türkiye’de sadece 8 bin 717 dolar. Neredeyse üçe katlamışlar. Oysa toplam GSYH’lere bakarsak aradaki fark daha düşük; Türkiye için 687 milyar dolar, Güney Kore için 1 trilyon 92 milyar dolar. Bir buçuk kattan biraz fazla. Akla hemen nüfus durumu nasıl diye sormak geliyor. İşte orada “üç çocuk” gölgesi var. Şöyle ki 1950 yılında nüfuslarımız hemen hemen aynı imiş; 21.1 milyon Türkiye, 20.8 milyon Güney Kore. Sonra, 2011 yılında Güney Kore 48.7 milyona ulaşmış, Türkiye uçmuş ve 78.7 milyona yükselmiş (Nüfus rakamı sorunlu olabilir ama sonuçta biz de gerçek nüfusumuzu tam bilemiyoruz,  değil mi?). Basit bir cebir işlemiyle, nüfusumuz Güney Kore’deki nüfus artışı hızında artsaydı kişi başına GSYH ne olurdu diye sorduğumuz sualin cevabını 13 bin 765 dolar olarak buluyoruz. Fena değil, hele 8 bin 717 dolarla karşılaştırıldığında büyük bir bonus. Lakin yine de 22 bin 407 doların epey altında.

O zaman çalışan başına üretim değerine (kaba verimlilik ölçümüne) bakalım. Belki de çalışanlarımız aşırı tembeldir. Son verilerin bulunduğu 2011 yılı için çalışılan saat başına üretim Türkiye’de 22.8 dolar iken Güney Kore’de 29.2 dolardır. Demek ki çalışanlarımız çok da geride değil. Yüzde 75 randımanlı. O zaman bu fakirlik neden? Bilmece karmaşıklaştı mı?

 

İşgücüne bakalım ve farkı anlayalım. Güney Kore’nin 1990 yılındaki nüfusu 42.8 milyon iken işgücü 19.2 milyondur. Aynı yıl Türkiye’nin işgücü de hemen hemen aynı, 19.9 milyon; ancak nüfusu 56.4 milyon. Yani nüfus bakımından Güney Kore’den epey büyük olsak da işgücümüz sınırlı. İşgücüne katılma oranlarındaki fark küçük görünüyor oysa ki; % 60.1 Güney Kore, % 57,9 Türkiye. Yıllar geçtikçe uçurum büyüyor. 2011 yılında büyük nüfus farkına rağmen işgücünde Türkiye sadece 1.5 milyon kişi önde[ii]. İşgücüne katılım oranlarındaki fark da yüzde olarak 10 puandan fazla; Türkiye % 49, Güney Kore % 61. Yeterince istihdam yaratırsak – ve krizleri teğet geçmeyi bırakırsak! – göreli verimlilik hesabına göre, nüfusa orantılı çalışanımız Güney Kore’deki kadar olduğunda refah düzeyimiz de Güney Kore’ye oldukça yakınsayacaktır.

Yatırım yok ki istihdam yaratılsın diyorsanız, haklısınız, öğrencilerim de aynen bunu diyor! Ben de suç işçilerin mi o zaman diyorum… Keşke patronlarımız birer Sabri olmasaydı!

 



[i] Kaynak:  The Conference Board Total Economy Database™, January 2012, http://www.conference-board.org/data/economydatabase/

[ii] İşgücü ve işgücüne katılım oranı rakamları World Development Indicators veritabanından alınmıştır; bkz. http://data.worldbank.org/data-catalog/world-development-indicators

 

Kategori: Dünya, Genel, Siyasal İktisat, Türkiye.

Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Yorumlar için RSS besleme

Yorum Sayısı: 0



Yukarı Çık
Twitter widget by Rimon Habib - BuddyPress Expert Developer