Skip to content

Eski Bir Kölenin, Yeniden Kendisi İçin Çalışmasını İsteyen Eski Efendisine Cevabi Mektubu*

Çeviri: Osman Şişman

Big Spring, Tennessee’de yaşayan Albay P.H. Anderson, 1865 Ağustos’unda eski kölesi Jourdan Anderson’a bir mektup yazdı. Mektupta, kölenin çiftliğe dönüp çalışmasını istiyordu. Özgürlüğüne kavuştuktan sonra Ohio’ya taşınmış, ücretli bir iş bulmuş, ailesini geçindirmekte olan Jourdan, aşağıdaki harikulade mektupla eski efendisini cevapladı:

Dayton, Ohio

7 Ağustos 1865

Eski Efendim Albay P.H. Anderson’a, Big Spring, Tennessee

Sayın Anderson: Mektubunuzu aldım. Beni unutmadığınıza, tekrar sizinle yaşamak için beni davet etmenize ve başka herkesin sunduğundan daha iyi koşullar sunma önerinize çok sevindim. Sizin için sık sık endişeleniyordum: Evinizde isyancıları barındırdığınızı tespit ettiklerinde, Yankee’ler sizi idam etmişlerdir diye düşünüyordum. Herhalde, silah arkadaşlarının Albay Martin’in ahırına bıraktığı ittifak askerini öldürmek için oraya gittiğinizden haberdar değillerdi. Çiftlikten ayrılmamdan önce bana iki kez ateş etmiş olmanıza rağmen, başınıza bir iş geldiğini duymak istemezdim; yaşıyor olmanıza sevindim. Eski yuvaya dönmek elbette bana da iyi gelir: Bayan Mary’yi ve Bayan Martha’yı Allen’ı, Esther’i, Green’i ve Lee’yi görmek de öyle. Hepsine sevgilerimi iletin ve burada olmasa da daha iyi bir dünyada bir araya gelmeyi umduğumu söyleyin onlara. Nashville Hastanesi’nde çalışırken sizi görmek için geri dönebilirdim ya, komşulardan biri Henry’nin ilk fırsatta beni vurmaya niyetli olduğunu söyledi.

Aslında bana önerdiğiniz iyi koşulların tam olarak ne olduğunu merak ediyorum. Burada gayet iyi durumdayım. Ayda 25 dolar kazanıyorum; yemek ve giyecek de veriyorlar; Mandy’nin -ki burada insanlar ona Bayan Anderson diye hitap ediyorlar- rahat ettiği bir evimiz var. Çocuklarımız Milly, Jane ve Grundy de okula gidiyorlar. Öğretmeni Grundy’nin iyi bir vaiz olacağını söylüyor. Onlar kilise okuluna devam ediyorlar. Mandy ve ben de ayinleri aksatmıyoruz. Herkes bize hayli kibar davranıyor. Kimi zaman, kimilerinin siyahların Tennessee’de köle olduklarını söylediğini işitiyoruz. Çocuklar buna çok kırılıyorlar; fakat ben onlara Tennessee’de Albay Anderson’un hizmetinde olmanın utanılacak bir şey olmadığını söylüyorum. Pek çok siyah, tıpkı benim bir zamanlar duyduğum gibi, size efendi demekten gurur duyardı. Şimdi, bana ödeyeceğiniz maaşı bildiren bir mektup yazarsanız, oraya dönmenin benim yararıma olup olmadığına dair daha iyi karar verebilirim.

Geri dönersem sahip olacağımı söylediğiniz özgürlüğüme gelince, o noktada bir kazancım yok, çünkü 1864’te, Nashville Bölgesi’ndeki İnzibat Amiri General’den aldığım belgelerle zaten özgürlüğümü kazanmıştım. Mandy, bize adil ve kibar davranmaya meyilli olduğunuza dair bir kanıt olmaksızın oraya dönmekten korktuğunu söylüyor. Biz de samimiyetinizi sınamak için sizden size hizmet ettiğimiz yılların maaşlarını bize göndermenizi istemeye karar verdik. Ben 22, Mandy de 20 yıl boyunca sadakatle hizmet ettik size. Benim aylığımı 25 dolardan, Mandy’nin haftalığını da 2 dolardan hesaplarsak toplam borcunuz 11680 dolar ediyor. Buna maaşlarımızın sizde kaldığı sürenin faizini eklersek ve kıyafetlerimiz için ödediğiniz parayı, benim üç kez gittiğim doktorun ücretini, Mandy’nin bir diş çekiminin ücretini çıkarırsak, yekün bizim hakkımız olan miktarı verecektir. Lütfen parayı Adams’s Express ile V. Winters eliyle Dayton Ohio’ya gönderin. Eğer bizim geçmişteki sadık hizmetimizin karşılığını ödemezseniz, sizin geleceğe dair verdiğiniz sözlere güven duyamayız. Yüce Yaradan’ın, sizin ve atalarınızın, size nesiller boyu karşılığını almadan ırgatlık etmiş bana ve atalarıma karşı işlediğiniz günahları idrak etmenizi sağladığına inanıyoruz. Burada, maaşımı her Cumartesi gecesi düzenli olarak alıyorum. Halbuki Tennessee’de siyahlar için, atlar ve inekler için olduğu gibi, bir maaş günü yoktu. Elbette emekçilerin hakkını elinden alanların da hesap vereceği bir gün gelecek.

Mektubunuzda artık güzel birer genç kız olmuş olan Milly ve Jane’in güvende olup olmayacağını da yazın lütfen. Zavallı Mathilda ve Catherine’in başına gelenleri zaten biliyorsunuz. Kızlarımın, zorba ve günahkar genç efendileri tarafından utanç içinde bırakılacağı yere döneceğime burada kalır, açlıktan ölürüm daha iyi. Bir de lütfen bölgenizde siyah öğrenciler için bir okul açılıp açılmadığını da bildirin. Hayattaki en büyük arzum, çocuklarımın eğitim almalarını ve erdemli kişiler olmalarını sağlamak.

George Carter’a selamımı iletin ve bana ateş ettiğinizde elinizden silahınızı aldığı için ona teşekkür ettiğimi söyleyin.

Eski köleniz,

Jourdon Anderson

* http://refreshingnews9.blogspot.in/2012/01/former-slaves-letter-in-response-to-his.html adresinden 31.01.2012 tarihinde alıntılanmıştır.

Kategori: Dünya, Genel, Mizah, Siyasal İktisat.

Etiketler: , , , , , , ,

Yorumlar için RSS besleme

Yorum Sayısı: 1

  1. Gerçekten güldürürken düşündürmek bu olsa gerek. Bu arada bilmeyenler için not olarak verelim; sabık köle ile efendisinin soy isimlerinin aynı olmasının sebebi, siyahlar özgürlüklerini kazandıklarında pek çok kölenin eski sahiplerinin soy isimlerini almış olmasından dolayıdır.



Yukarı Çık
Twitter widget by Rimon Habib - BuddyPress Expert Developer